Σέιχ Σου, η » ομορφιά» της φύσης.

Σέιχ Σου, η » ομορφιά» της φύσης.

Θεσσαλονίκη, Δεκέμβρης 2014.

Αυτό αντίκρισαν τα μάτια μου σήμερα και προσπαθώ ακόμη να το χωρέσω στο μυαλό μου..
Το «αυτό» ήταν ένας σκύλος. Αδέσποτος. Παρατημένος.
Ένας από τους πολλούς που φιλοξενεί το περιαστικό δάσος μας ή αλλιώς η χωματερή των σκύλων της πόλης μας.
Ότι περισσεύει ή ενοχλεί σε τετράποδο αφήνεται εκεί.
Εν γνώση των Δήμων.
Στο δάσος μας, πάνε καθημερινά περιπατητές, ποδηλάτες, πεζοπόροι, οικογένειες.
Στο μονοπάτι πάνω δίπλα στον κάδο, θες δε θες περνάς δίπλα του.
Και θέτω το ερώτημα: γιατί εγώ, εσύ, τα παιδιά πρέπει να ερχόμαστε αντιμέτωποι με την εικόνα αυτή; Πως να την επεξεργαστώ και σε ποια άκρη να την καταχωνιάσω να μην προβάλει μπρος μου; Πως να το εξηγήσω πρώτα στον εαυτό μου και μετά στα παιδιά;
Να ξεκαθαρίσω πως δεν ενοχλούμαι από την τελική μόνο εικόνα. Ενοχλούμαι ακόμη περισσότερο γιατί ζω εδώ όπου είμαι υποχρεωμένη να αντικρίζω καθημερινά την δυστυχία αυτών των πλασμάτων.
Ζω εδώ που πρέπει για να διασχίσω την πόλη μου να βγω στον Περιφερειακό.
Και να βλέπω επί μήνες τα σκοτωμένα ζώα να λιώνουν στην άσφαλτο και κανείς αρμόδιος να μην τα μαζεύει .
Εμένα αυτό δε μου φαίνεται λογικό ούτε φυσιολογικό.
Ειδοποίησα σήμερα τους υπεύθυνους να περισυλλέξουν το νεκρό ζώο στο Σέιχ Σου. Αύριο θα ξαναπάω για να δω πόση ακόμη σάρκα του έμεινε..

Νοσηροί καταντήσαμε…
Θέλοντας και μη,

Σοφία Λ.

1560422_907401665936668_4689433919297630634_n