Η Φιλοζωία σε δύο όψεις… Περιοδικό “Πεύκα”

Η Φιλοζωία σε δύο όψεις…
Εμείς και οι «άλλοι».
Κοινό χαρακτηριστικό μας;
Η αγάπη για τους τετράποδους φίλους μας.
Οργανωμένοι σε σωματεία, παρεάτα σε ομάδες, ή μεμονωμένα, σύγχρονοι σημερινοί άνθρωποι, με όλα τα προβλήματα που τους ακολουθούν σε κάθε βήμα. Κοινός σκοπός; Να βοηθήσουμε τα ζώα που ζουν, άθελα τους, στους ελληνικούς δρόμους.
Οι διαφορές μας;
Οι τρόποι που εφαρμόζουμε προσπαθώντας να πετύχουμε έστω και μερικώς αυτόν τον κοινό κατά τα άλλα σκοπό…
Στην χώρα μας είναι ευρέως γνωστόν ότι η κατάσταση «αδέσποτα ζώα» έχει πάρει την μορφή μάστιγας.
Η έλλειψη παιδείας, η ανεπαρκής κρατική μέριμνα, η παντελής απουσία εφαρμογής των νόμων, μας καθιστούν χρόνια πίσω.
Η «άλλη» πλευρά της φιλοζωίας λοιπόν, ακολουθεί βασικά ένστικτα και ξεπερασμένες τακτικές. Αγαπώ, νοιάζομαι για τα ζώα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι «μαζεύω», συγκεντρώνω στο πουθενά όποιο ζώο νομίζω ότι έχει την ανάγκη μου. Δεν σημαίνει ότι στο διάβα μου αποσπώ κάθε τετράποδο που πιστεύω ότι με χρειάζεται. Δεν σημαίνει ότι έχω το δικαίωμα να «δημιουργώ» καταφύγια τύπου Ντα Χάου στους δρόμους και στις αλάνες τα οποία αριθμούν είκοσι, τριάντα ή και περισσότερα ζώα.
Στον Δήμο μας υπήρχαν αδέσποτα, φυσικά. Υπήρχε ένας Χ πληθυσμός σκύλων και γατιών. Σαφώς και δεν εννοούμε εθελοντές και ανθρώπους με συνείδηση που σιτίζουν και φροντίζουν ένα ή δύο ζώα στην περιοχή τους ο καθένας καθημερινά. Μέσα σε αυτόν τον χαμό και τις προσπάθειες κάποιων εθελοντών, άτομα της «άλλης» πλευράς, φανατισμένα, με πάθος και χωρίς λογική μάζεψαν, συγκέντρωσαν, δημιούργησαν υπαίθρια καταφύγια με ζώα από παντού. Δυστυχώς δεν είναι αρκετό να σιτίζονται και να ποτίζονται έστω και σε καθημερινή βάση. Τα ζώα χρειάζονται φαρμακευτική περίθαλψη, εμβολιασμούς και στειρώσεις, θηλυκά και αρσενικά. Χρειάζονται καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους, χρειάζονται κοινωνικοποίηση για μία ομαλή συμβίωση.
Είμαστε σίγουροι ότι όλοι λίγο ή πολύ είδατε, ακούσατε, βιώσατε τις επιπτώσεις, ζήσατε και ζείτε το δράμα ανυπεράσπιστων τετράποδων που για να επιβιώσουν δημιουργούν αγέλες με όλα τα επακόλουθα.
Αυτό συμβαίνει όταν υπάρχουν αστείρωτα και μη κοινωνικοποιημένα ζώα.
Η «άλλη» πλευρά της φιλοζωίας λοιπόν εκφράζεται με τον δικό της τρόπο. Μεταφέρουν, μετακινούν, μαζεύουν πληθυσμούς ζώων από κάθε άλλη περιοχή εκεί που είναι η έδρα τους, εκεί που κατοικούν. Κατά συνέπεια «γεμάτοι» Δήμοι σαν τον δικό μας να ασφυκτιούν ακόμη περισσότερο. Τρανό παράδειγμα το Δάσος του Σέιχ Σου, εντός των ορίων του Δήμου μας. Τόπος εγκατάλειψης ζώων συντροφιάς, κυρίως σκύλων από ανεύθυνους και αδαείς κηδεμόνες αλλά και ιδεώδης τόπος τοποθέτησης των ζώων που μαζεύουν από αλλού. Εκεί λοιπόν οι «άλλοι» φιλόζωοι εφησυχάζουν την συνείδηση τους. Κάτι που ο νόμος απαγορεύει ρητά και κατηγορηματικά. Η διαχείριση και επανατοποθέτηση αδέσποτων ζώων είναι ευθύνη των Δήμων και των Πενταμελών Επιτροπών που συστήνει κάθε Δήμος ξεχωριστά.
Υπάρχουν τρόποι, υπάρχουν λύσεις. Είναι μακροπρόθεσμες, ναι. Είναι ουσιαστικές.
Οι τακτικές των «άλλων» φιλόζωων είναι εκτός των σκοπών μας και των στόχων μας. Μας βρίσκουν απολύτως αντίθετους. Και ενώ η πρόθεση μας είναι να σταθούμε δίπλα τους, να βοηθήσουμε, να ενωθούμε για τον κοινό μας σκοπό, βρίσκουμε «τοίχους» μπροστά μας.

Ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών ενημερώνεται σε τακτική βάση από το σωματείο μας.

logo-frontizo31